İlk Günler… (6)
YazılarMart ayını yeni yeni misafir ediyoruz, kış tüm soğukluğunu kusarcasına bu ay’ımı bekler? Kar bütün öfkesiyle bu ayda mı şiddetlenir
Mart ayını yeni yeni misafir ediyoruz, kış tüm soğukluğunu kusarcasına bu ay’ımı bekler? Kar bütün öfkesiyle bu ayda mı şiddetlenir
İlk gün ve ilk geceyi acısıyla sancısıyla geride bırakıyorum. Zaman denen mefhum ömürden tüketircesine hızlı iken, o bitmez dediğim ilk
… Alışamadım… Olur olmaz vakitlerde uyanıyorum, gözlerimi kapatınca kalbimden vurulmuşçasına irkiliyorum. Yer değiştiriyorum olmuyor, yön değiştiriyorum olmuyor, sağa dönüyorum olmuyor,
Sessizliği yaran bir uğultu, cama vuran kar taneleri, içime oturan hüzün… Üşüyordum, terliyordum, gergindim, yorgundum, yalnızdım, sessizdim, için için susuyordum.
Ürkek adımlarla ilerleyip kapının kilidini açarken soğuğu sıcak edecek bir bismillah çekmekle işe koyuldum, “dışı seni içi beni yakar”dı ya
Yıkık dökük bir ev, yara almış bir camii heyecanlı bir imam. Uzaktan bakıldığında uzun uzun düşünesi geliyor insanın. Bu garip