Bendim

📌 Bu yazı bir serinin parçasıdır

Sonra karanlık, bir gece gibi çöktü gözlerime.
Göğüme yükselen alevler, göğsümde ise acı bir his.
O mücella gözlerin, o mahmur bakışlarında
Adım adım büyüyen yalnızlık bendim.

Yitik bir şehrin yabancı yollarında
Ufunet kokan karanlık sokaklarında
kekre bir hisse esirken ruhun,
kalemin ucunda bitip tükenen bendim

Sarp yokuşların zirvesine kurulu o münzevi tahtında
Hükümdarlık sürdüğün o yalnızlık sarayında
Bahtına düşen uzletin sağır enkazında
Seni her nabızda duyan bendim.

Yıkılır dorukların umuttan kaleleri,
Kırılır bir gün burçlarında yükselen hayalleri
Yılgın bir solukla başlar düşlerin ölümleri
Bir düşün, bir umudun, bu sonun başladığı yer bendim.

 

Ara sıra uğra.
Burada yeni şeyler yazılıyor.

“Bendim” için 3 yorum

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Scroll to Top