Henüz daha sura üflememişken İsrafil,
Bir annenin çığlığıyla koptu kıyamet.
Yetim kalmış bir şehirde,
Ufku kurşunlayan katiller dolaşıyordu sokak sokak!
Işık hüzmeleriyle karanlığı yaran bombalar,
Gökyüzünden ölümler yağıyordu.
Ahraz kesilmişti tüm insanlık,
Aslında insanlığı öldürüyordu her bir çığlık!
Ey bebek kanlarıyla adım adım sulanmış şehir,
Umutsuzluk burgaç gibi sardı dört bir yanını
Küf tutmuş sloganik cümleler sarmalında
Hali Pür melalin, nobran duyguların insafına kaldı.
Korku duvarlarıyla çevrili kirli bir utanç uzar boydan boya,
Dalga dalga çarpan nedamet hissi vurur kıyılarına.
Demirden kubbe yapa dursun zalimin Zül ordusu.
Bu gökkkubede bir kez daha zırhını kuşanacak Selahattin’in şanlı ordusu.
Ara sıra uğra.
Burada yeni şeyler yazılıyor.
Allah razı olsun Seyda’mm. Kurbsn olurum ben sana. ❤️🌹🌹🌹🌹🌹🌹
Estağfirullah hocam maşallah formunu koruyorsun. ❤️🌹🌹