Bir ırmak gibi, pul pul döküldüm içimin denizlerine
Rahvan atlar gibi koşup durdum bir düşünceden öbürüne
Dalgalar, dağlar kadar yükseldi her düşümde
Kıyılarında çırpınan bu garip, bendim.
Aşılamaz çöllerin izlerini taşır sarvanlar,
Yel kumlarında umutlar törpülenir
Susuz vahalarda bilenmiş seraplar demlenir
Çöllerinde bir damla suya hasret, bendim.
Mübrem bir sessizliğin iniltileri yankılanır göklerinde,
Göz çukurlarından süzülür ölümden damlalar
Müzmin bir yalnızlıkta kaybolur izlerin,
Gönül çukuruna mezar diye gömülen, bendim.
Bendim, izbe sokaklarda dilsiz hikâyeler öldüren
Bendim, Karanlık yüzlere ölümü giydiren
Bendim, Şeyda bakışlarında mahşeri gören
Bendim, müzeyyen bir düşün müberra bir umudu …
Ara sıra uğra.
Burada yeni şeyler yazılıyor.
