Efendim dert var insanı adam eder, dert var insanı verem eder.
Dert var derman istemez, dert var derman dinlemez.
Dert var o dertle daha çok dertlenir… Dert var, içini hepten kemirir.
Derdine göre, daha doğrusu derde bakışına göre durum değişebilir.
Öyle ki kimi zaman bakışlarda dertlidir.
Niyâzî-i Mısrînin dediği gibi “Derman arardım derdime derdim bana derman imiş.”
Aradığımız derdin çaresi belkide derdin ta kendisi imiş bilemiyoruz.
Dertli olmak için “bilmek” bilmek içinde okumak lazımdır.
İlk inen ayetlerde “Oku” diye başlamıyor muydu? İnsan dünyanın özetidir, insanı çözen dünya meselelerine dair her şeyi de çözebilecektir. İnsanı çözemeyen hayatı, yaşadığı dünyayı anlamlandıramaz! Bir dert sahibi olamaz. Bunun için bilmeye, daha çok bilmek içinde okumaya muhtacız.
Büyük Alim İsmail fakirullah hazretlerinin dediği gibi, “Bilirsen uzağın yakınındır bilmezsen yakının uzağındır.”
Bundan sebep, bizi anlam arayışına itecek unsur bir yönüyle meraktır, düşüncedir… Derin derin tefekkürdür.
Bu hususlar bizi bize yabancı kılan tüm mesafeleri ortadan kaldıracak, İnsanı, nesneyi hakikati çözme hususunda derin bir yakınlık sağlayacaktır.
Bizi “dert” sahibi yapacak temel unsurların serlevhasıdır bilmek.
Bilmeyi ilmek ilmek işlediğimiz zaman, Hz mevlana’nın “Hamdım yandım piştim” deyişindeki sırra varırız.
Yunus emrenin “Derdim var inlerim” Söylemindeki inceliğe vakıf oluruz…
Hz yakubun gözlerinden şarıl şarıl akan damlaların sırf hz yusuf’tan haber alamadığı için, en azından sırf bunun için o damlaların akmadığı nedenine varırız.
Nihayetinde Hz ibrahim’i yakan nemrudun ateşi değil, içindeki dertti.
Firavuna meydan okuyan hz musa’nın içindeki dertti.
Hz resulullah aleyhisselamı nübüvvet gelmeden önce uzlete çeken yine aynı dertti. … …
Şah hatayinin dediği gibi “Bir derdim var bin dermana değişmem”
Dermana değişmeyecek bir derdi, dert edinmektir bize derman olan.
O halde neyi dert edindiğimize bir bakalım…
Ara sıra uğra.
Burada yeni şeyler yazılıyor.
