Neydi Yaşamak?
En çok senden kaçarken yine sana tutulmak,
Betonlaşmış şehirlerden,
Gökyüzüne hasret bırakan kuyumsu binalardan,
Taş kesilmiş kalplerin ötesinde
Toprağın bağrına sığınmaktı yaşamak.
Estiği zaman rüzgârın,
Yağdığı zaman yağmurun,
Çam kokusunda bir hayatı soluklamanın adıydı yaşamak.
Bir yaz sıcağında, bir dağ yamacında,
Zirvede seni tefekkür etmenin adıydı yaşamak.
Buz kesen suyun başında,
Ateşte pişen çayın hazında,
Bir demliğin doyumsuz tadında,
Akıp giden muhabbetin sarmalında,
Seni harf harf d/okumanın adıydı yaşamak.
Sahi neydi yaşamak?
Biraz sendin biraz bendim.
Bir demliğin etrafını saran bizdik.
Yeryüzümdün gökyüzümdün,
Umut ektiğim toprağımdın,
Gözlerimden kalbime ışık tutan yoldun,
Toprağın bağrı, çamın kokusu…
Sen, yağmurun yeşerttiği hayattın.
Ara sıra uğra.
Burada yeni şeyler yazılıyor.
